H οικογένεια βλάπτει σοβαρά την πολιτική υγεία...

H οικογένεια βλάπτει σοβαρά την πολιτική υγεία...

Η ρίζα της δυστυχίας και της καταστροφής μιας χώρας είναι η επιθυμία της οικογένειας να εξασφαλίσει την εξουσία στα παιδιά της.

Του Γιώργου Μιχαήλ

Πολιτικά τζάκια που «καπνίζουν» αδιάκοπα από την εποχή του1960, εξακολουθούν να παράγουν – εκτός από αιθαλομίχλη – και απογόνους που ανεξάρτητα από προσωπική αξία και ικανότητες, αναμένουν να λάβουν τα σκήπτρα της διακυβέρνησης του τόπου σχεδόν νομοτελειακά βασιζόμενοι στην συνθηματολογία,κινδυνολογία και μηδενισμό των πάντων χωρίς ουσιαστικά,πρακτικά και εφικτά προγράμματα ειδικά στο Κυπριακό.

Η συναλλαγή και η μετεκλογή ανταπόδοσης των εκδουλεύσεων είναι το μόνο όπλο τους.Οι υποσχέσεις Υπουργείων ,θέσεων και η εξαγορά συνειδήσεων είναι ο μοναδικός τους στόχος, ελπίζοντας ότι θα προσελκύσουν απαγοητευμένους και δυσαρεστημένους δήθεν πολιτικούς που άλλαζαν κόμματα σαν τα πουκάμισα ελπίζοντας να καθήσουν σε μιά καρέκλα.

Μερικές οικογένειες πολιτικών κατορθώνουν να κοροϊδεύουν τον λαό και να ασχολούνται επαγγελματικά με λίαν προσοδοφόρο τρόπο με την πολιτική αφού χρησιμοποιώντας το χρήμα προσπαθούν να επιβληθούν και ελέγξουν τον λαό.

Ένα μεσοανατολίτικο και προβληματικό φαινόμενο.Η οικογενειοκρατία είναι μία από τις μεγαλύτερες κατάρες που έπεσαν επάνω στον Ελληνικό και Κυπριακό λαό με καταστροφικές συνέπειες. Mόνον η ύπαρξη της οικογενειοκρατίας θα αρκούσε να συμπεράνει κανείς, ότι δεν ανήκουμε πολιτισμικά στην Ευρώπη, αλλά στη Μέση Ανατολή.

Αν εξαιρέσουμε την περίπτωση της Μαρί Λεπέν στη Γαλλία, Ελλάδα και Κύπρος αποτελούν τις μοναδικές ευρωπαϊκές χώρες που οι γόνοι δυναστειών κληροδοτούνται απαραίτητα και με το "χάρισμα" της κομματικής ηγεσίας, το οποίο φέρει βαρέως και την ευθύνη για αναγωγή στην εξουσία του κράτους, σαμπώς και ζούμε ακόμη στην εποχή των Βασιλέων

Η οικογενειοκρατία έχει στην ουσία μόνον μίαν επιδίωξη, να καταλάβει το προεδρικό αξίωμα.

Στην Κύπρο το μεγαλύτερο παράδειγμα ανάλογης συμπεριφοράς πηγάζει από τις τάξεις του ΔΗΚΟ, όπου συναντάμαι την πρωτότοκη κόρη της κομματοκρατίας, την οικογενειοκρατία (Μάρκος Κυπριανού και Νικόλας Παπαδόπουλος), καθώς και στην άλλη θυγατέρα της, την κουμπαροκρατία, αφού ορισμένοι από τους στενότερους συνεργάτες του κυρίου Παπαδόπουλου είναι και κουμπάροι του. Στην Κύπρο έχει ήδη φυτρώσει και ανθεί στην Κυπριακή κοινωνία μία γενεαλογική «αριστοκρατία» της πολιτικής εξουσίας και του πλούτου που νέμεται ασύστολα και κατά το δοκούν, τον δημόσιο πλούτο και το περιβάλλον.

Στην Ελλάδα τα παραδείγματα είναι πολλά που πηγάζουν μέσα από τις διοικήσεις των δύο πάλαι ποτέ ισχυρών πολιτικών κομμάτων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, που οδήγησαν την Ελλάδα στο οικονομικό αδιέξοδο και υπό μνημονιακό ζυγό με την διαιώνιση πελατειακών σχέσεων και την καταλήστευση των δημόσιων ταμείων.

Τα πιο προβεβλημένα από αυτά που παρέλασαν από την πολιτική εξουσία της χώρας, κληρονομόντας τα φέουδα τα οποία διαχειρίστηκαν ως οικογενειακό τους κεκτημένο, ακούνε στο ονόματα των, Ντόρα Μπακογιάννη, Εύαγγελου Ευάγγελου Μεϊμαράκη, Κυριάκου Μητσοτάκη, Λούκα Κατσέλη, Αχιλλέα Καραμανλή και η λίστα συγγενών και κουμπάρων συνεχίζεται από το 1960 μέχρι σήμερα, όπως και στην Κύπρο.

Η οικογενειοκρατία που η ύπαρξή της προϋποθέτει ολιγαρχία που, ως έννοια, βρίσκεται ακριβώς απέναντι από τη Δημοκρατία. Το φαινόμενο σε Ελλάδα και Κύπρο έχει καταντήσει κατά τα τελευταία 35 χρόνια, «οικογενειακό φέουδο» των συγκεκριμένων ολίγων (δύο - τριών) οικογενειών και των (επίσης «κληρονομικώ δικαίω» κληρονομούντων τον κοινοβουλευτικό ή υπουργικό θώκο τους) κομματικών αυλικών τους, γεγονός εξαιρετικά προσβλητικό για την Κυπριακή Δημοκρατία αλλά και για κάθε Κύπριο και Κύπρια δημοκράτη.

Αδιάψευστη μαρτυρία αυτού, αποτελούν, μεταξύ άλλων προφορικών μαρτυριών, οι λίστες της οικογενειοκρατίας, (που παρατίθενται παρακάτω).

Είναι επίσης βέβαιο, ότι αυτές οι οικογένειες των επιβητόρων της εξουσίας, προαλείφονται να κυβερνήσουν τον τόπο και τα επόμενα 50 χρόνια, αν κάποια δύναμη δεν διακόψει αυτή τη διαδοχή.

Η συνταγή με την οποία η οικογενεικοκρατία έχει θεριέψει τα τελευταία χρόνια, είναι γνωστή:
Είναι καταμετρημένες οι μέρες και ώρες που ένα πρόσωπο πρέπει να εμφανισθεί, κατά τις τελευταίες 50-60 ημέρες προ των εκλογών, στα τηλεοπτικά παράθυρα και στα μεγάλα ένθετα εφημερίδων, ώστε να κλειδώσουν την «εκλογή» τους.

Η προσέγγιση των αδυνάμων γίνεται ευλαβικά κατά την προεκλογική περίοδο, αφού το υπόλοιπο διάστημα ζούνε κλειδωμένοι στο αριστοκρατικό σαλόνι του πύργου τους, από το οποίο απέχουν τα προβλήματα της καθημερινότητας για το βιός των εργατών.

Η ΛΙΣΤΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΟΚΡΑΤΕΙΑΣ:
______________________________

                                             ΔΗΚΟ
Γιοι / κόρες/αδέλφια Προέδρων :               5
  «        "          "       Υπουργών   :               2
  «        "          "        Βουλευτών :                1
Κουμπάροι                                  :                5        
Παιδικοί Φίλοι  της οικογένειας :                6



Η ΓΝΩΜΗ ΣΟΥ ΜΕΤΡΑΕΙ

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για την παροχή των υπηρεσιών του, την εξατομίκευση των διαφημίσεων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας του. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookie.