Λευκωσία: Απίστευτη υπόθεση στο Δικαστήριο για… 12 περδίκια! Γιατί αθωώθηκαν οι δύο κατηγορούμενοι;

Λευκωσία: Απίστευτη υπόθεση στο Δικαστήριο για… 12 περδίκια! Γιατί αθωώθηκαν οι δύο κατηγορούμενοι;

«Έπρεπε να αναφέρεται στο κατηγορητήριο η ακριβής ονομασία του είδους»

Γράφει: Χριστάκης Γιαννακός

Περδίκια ναι, αλλά τι είδους περδίκια δεν καθορίστηκαν στο κατηγορητήριο, με αποτέλεσμα οι δύο κατηγορούμενοι, ο ένας για κατοχή 12 περδικιών και ο δεύτερος για πώληση των 12 περδικιών αθωώθηκαν από το Δικαστήριο.

Τα περδίκια εντοπίστηκαν στις 30 Μαρτίου 2016 στα υποστατικά του πρώτου κατηγορούμενου ο οποίος κατηγορήθηκε για παράνομη αιχμαλωσία και κατοχή θηράματος άγριας πανίδας. Ο κατηγορούμενος ανακρινόμενος από την Αστυνομία αποκάλυψε πως τα 12 περδίκια τα αγόρασε από τον δεύτερο κατηγορούμενο, ο οποίος κατηγορήθηκε και αυτός ότι πώλησε παράνομα άγρια πτηνά. Ο δεύτερος κατηγορούμενος αρνήθηκε ότι πώλησε περδίκια στον πρώτο κατηγορούμενο, και δήλωσε πως δεν τον γνωρίζει, ούτε τον συνάντησε ποτέ του.

Η Κατηγορούσα Αρχή παρουσίασε τέσσερις μάρτυρες κατηγορίας για να αποδείξει την υπόθεση της. Οι τρεις ήταν αστυνομικοί και ένας της Υπηρεσίας Θήρας. Ο πρώτος μάρτυρας σε σχετική ερώτηση της υπεράσπισης απάντησε πως δεν γνωρίζει αν τα περδίκια ήταν εκτροφής ή άγρια. Ο δεύτερος είπε πως τα θεώρησε άγρια βάσει του Νόμου, αλλά δεν γνώριζε αν προηγουμένως ζούσαν στη φύση ή αν ήταν εκτροφής. Ο τρίτος μάρτυρας ανέφερε ότι η κατοχή, ο εγκλωβισμός και η εκτροφή περδικιών απαγορεύεται.  Ο τέταρτος είχε πάρει κατάθεση από τον δεύτερο κατηγορούμενο όπου αυτός δεν παραδέχεται ότι πώλησε περδίκια, αν και ισχυρίστηκε πως εκτρέφει περδίκια και τα διαθέτει σε οργανωμένα σύνολα.

Ο συνήγορος του πρώτου κατηγορούμενου Ν. Γεωργίου υποστήριξε ότι οι μάρτυρες κατηγορίας δεν κατάδειξαν πως τα συγκεκριμένα περδίκια ήταν ευθύς εξαρχής άγρια ώστε να θεωρούνται θηραματικά, ούτε  ότι έχουν καθοριστεί ως τέτοια στο Παράρτημα ΙΙ του εν λόγω Νόμου.

Από την πλευρά του ο συνήγορος του δεύτερου κατηγορούμενου Ηλίας Πεκρής, υιοθέτησε τη θέση του συναδέλφου του και πρόσθεσε πως αποτελεί συστατικό στοιχείο του αδικήματος της εμπορίας άγριου πτηνού μαρτυρία πως το πτηνό είναι όντως άγριο.

Στην αθωωτική απόφαση του ο Επαρχιακός Δικαστής Λευκωσίας Νικόλας Γεωργιάδης επεσήμανε τα ακόλουθα:

«Ο Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Μενελάου, αναφέρθηκε ότι ο νόμος δεν καλύπτει άγρια πτηνά τα οποία γεννήθηκαν και πάντοτε τελούσαν υπό αιχμαλωσία. Με όλο το σεβασμό εκφράζω αμφιβολία αν μπορεί να ερμηνευθεί η σχετική πρόνοια με αυτό τον τρόπο. Ο όρος “εκ φύσεως” που περιλαμβάνεται στον ορισμό του “άγριου πτηνού” προσδιορίζει το συνήθη τρόπο διαβίωσης του πτηνού δηλαδή στη φύση, σε αντίθεση με τα εξημερωμένα πτηνά που εκτρέφονται και ζουν μόνο ως οικόσιτα. Απαγορεύεται επομένως η κατοχή πτηνού το οποίο εκ φύσεως συναντάται σε άγρια κατάσταση έστω και αν γεννήθηκε σε αιχμαλωσία. Η έκδοση αδειών για αναπαραγωγή ή εκτροφή αγρίων πτηνών ή θηραμάτων, που προνοεί ο νόμος, θα ήταν σε τέτοια περίπτωση άνευ αντικειμένου. Οι εξαιρέσεις του άρθρου 59 είναι σχετικές. Η επιχειρηματολογία επομένως των συνηγόρων Υπεράσπισης επί αυτού του σημείου δεν με βρίσκει σύμφωνο.

Υφίσταται όμως το ακόλουθο πρόβλημα με τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι. Αφορά τον προσδιορισμό στο κατηγορητήριο, αλλά και με την προσαχθείσα μαρτυρία, του θηράματος που ο κατηγορούμενος 1 κατείχε και ο κατηγορούμενος 2, κατ' ισχυρισμό, του πώλησε. Αφορά “περδίκια” χωρίς να επεξηγείται επακριβώς η ονομασία τους ως θηραματικού πτηνού που περιέχεται στο Παράρτημα ΙΙ του Ν. 152(Ι)/2003. Στο εν λόγω Παράρτημα αναφέρονται αρκετά είδη “πέρδικας”, όπως π.χ. η καμπίσια πέρδικα, η Πέρδικα, Πετροπέρδικα  και το Σκωτικό γκράους. Έπρεπε επομένως να αναφέρεται στο κατηγορητήριο η ακριβής ονομασία του είδους, ως είδος δηλαδή που εμπίπτει στο Παράρτημα ΙΙ του Νόμου, και να παρουσιαστεί και η ανάλογη μαρτυρία. Από τη στιγμή που τα κατασχεθέντα πτηνά χαρακτηρίστηκαν θηραματικά, η απόδειξη ότι ενέπιπταν σε είδος που περιέχεται στο Παράρτημα ΙΙ του νόμου ήταν επιβεβλημένη.

Έχοντας κατά νου τις προαναφερθείσες αρχές, ως προς την αξιολόγηση της μαρτυρίας σ' αυτό το στάδιο της διαδικασίας, κρίνω ότι η μαρτυρία που προσκομίστηκε, κρινόμενη στο απόγειο της, από ένα ορθά καθοδηγούμενο Δικαστήριο, δεν θα μπορούσε να στηρίξει καταδίκη αφού δεν αποδείχθηκε συστατικό στοιχείο που αφορά και τις δύο κατηγορίες».

Διαβάστε περισσότερα για το Έγκλημα εδώ!