Δικαστήριο Λεμεσού: Οι έμποροι ναρκωτικών κάνουν επάγγελμα την διασπορά θανάτου

Δικαστήριο Λεμεσού: Οι έμποροι ναρκωτικών κάνουν επάγγελμα την διασπορά θανάτου

Η χρήση και η εμπορία έχει χαρακτηριστεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου ως κοινωνική μάστιγα και ως νάρκη στο θεμέλιο της κοινωνίας.

Γράφει: Χριστάκης Γιαννακός

Τα ναρκωτικά αποτελούν κίνδυνο τόσο για τη φυσική όσο και την κοινωνική ευημερία του κοινού. Η έξαρση δε που παρατηρείται στη χρήση των ναρκωτικών καθιστά την αποτροπή κυρίαρχο στοιχείο της ποινής, γεγονός που καθιστά την φυλάκιση εμφανή επιλογή.

Τα παραπάνω επεσήμανε ο Δικαστής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού Αλέξανδρος Φυλακτού καταδικάζοντας σε ποινή φυλάκισης 2½ χρόνων 56χρονο ο οποίος παραδέχθηκε ότι κατείχε 806 γραμμάρια κάνναβης με σκοπό την εμπορία, ότι καλλιεργούσε 5 φυτά κάνναβης και ότι κάπνισε φυτό κάνναβης. Δεύτερος κατηγορούμενος που αντιμετώπιζε τις ίδιες κατηγορίες, αθωώθηκε αλλά παραδέχθηκε την κατηγορία για κάπνισμα φυτού κάνναβης οπότε το Δικαστήριο του επέβαλε πρόστιμο ύψους €260 με πεντάμηνη εφάπαξ αναστολή.

Τα γεγονότα της υπόθεσης

Πολύ συνοπτικά ο πυρήνας των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης είναι ως ακολούθως: Στο επίδικο χωράφι, μέλη της ΥΚΑΝ κατά τον ουσιώδη χρόνο και τόπο, έθεσαν υπό διακριτική παρακολούθηση το μέρος όπου εντοπίστηκαν τα φυτά κάνναβης.  Eκεί εντοπίσθηκαν οι δύο κατηγορούμενοι οι οποίοι έκαναν χρήση κάνναβης και κατευθύνθηκαν μαζί προς το μέρος, όπου υπήρχε το ένα εκ των φυτών κάνναβης, όπου ο πρώτος κατηγορούμενος έκοψε κλαδιά από το φυτό και τα έδωσε στο δεύτερο κατηγορούμενο, ο οποίος αμέσως τα άφησε κάτω στο έδαφος και τότε έγινε έφοδος της αστυνομίας, όπου οι κατηγορούμενοι έδωσαν τις απαντήσεις τους, όπου ουσιαστικά ο πρώτος κατηγορούμενος παραδέχεται ότι ήταν δικά του, όχι όμως το σκοπό της προμήθειας.  Ο δε δεύτερος κατηγορούμενος αρνήθηκε οποιαδήποτε ανάμειξη, με εξαίρεση το κάπνισμα του φυτού κάνναβης.

Στο μέρος υπήρχαν τα φυτά κάνναβης που αναφέρθηκαν πιο πάνω, τα οποία και κατατέθηκαν ως Τεκμήρια στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας, ακολούθησε η έρευνα στο σπίτι του πρώτου κατηγορούμενου, όπου και βρέθηκαν και τα υπόλοιπα ναρκωτικά και όλα μαζί είχαν συνολικό βάρος 806,5509 γραμμάρια κάνναβης τα οποία αποτελούν ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως "Β".

Η απόφαση

Εκδίδοντας την καταδικαστική απόφαση του ο Δικαστής Φυλακτού επεσήμανε ότι:

  • «Είναι θεμελιωμένο ότι τα ναρκωτικά αποτελούν σοβαρό κίνδυνο για τον άνθρωπο, ο οποίος κίνδυνος πρέπει να καταπολεμηθεί. Οι αυστηρές ποινές που επιβάλλονται για αδικήματα σχετιζόμενα με ναρκωτικά είναι το μέσο που έχουν τα δικαστήρια για την επίτευξη του σκοπού αυτού. Γι΄ αυτό οι ποινές που συνήθως επιβάλλονται για τέτοια αδικήματα ενέχουν και το στοιχείο της αποτροπής. Όμως, θεμελιωμένη είναι και η αρχή της διάκρισης της σοβαρότητας των αδικημάτων που αφορούν σε εμπορία ναρκωτικών και εκείνων που αφορούν σε κατοχή και χρήση. Οι έμποροι ναρκωτικών, όπως λέχθηκε στην Afroughi (ανωτέρω), καθιστούν επάγγελμα τους την διασπορά του θανάτου και ως εκ τούτου είναι δύσκολο να ανευρεθούν ερείσματα για μετριασμό των ποινών που επιβάλλονται σ' αυτούς.
  • Τα κακά από τη χρήση ναρκωτικών είναι ήδη στη χώρα μας. Και εκτός από τα ολέθρια αποτελέσματα στη ζωή και υγεία των χρηστών δημιουργούν, σωρευτικά, εστίες εγκλήματος. Η εμπορία πρέπει να παταχθεί. Οι ποινές πρέπει να είναι αποτρεπτικές. Ο έμπορας των ναρκωτικών να υποχρεωθεί να υπολογίζει τις επιπτώσεις της σύλληψης και καταδίκης του.
  • Στη Hussein Hassan v. Αστυνομίας (2006) 2 Α.Α.Δ. 356 και στην Ρεσλάν ν. Αστυνομίας (2006) 2 Α.Α.Δ. 127, διαπιστώθηκε ότι η αυξητική τάση στη διάπραξη τέτοιας φύσεως αδικημάτων τελικά δεν απετράπη, επειδή αδίστακτοι εγκληματίες με μόνο κίνητρο το οικονομικό όφελος, γίνονται συνεργοί στη διάδοση των ναρκωτικών. Με αυτό το φόντο, αναφορικά με τη σοβαρότητα των αδικημάτων, το Κακουργιοδικείο έλαβε υπόψη όλα τα ελαφρυντικά του εφεσείοντα, τονίζοντας όμως ότι αυτά δεν μπορούν και δεν πρέπει να αφεθούν να εξουδετερώσουν την ανάγκη προστασίας της κοινωνίας από τη διάδοση του αργού θανάτου, η οποία δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς την επιβολή αποτρεπτικών ποινών.
  • Έχει νομολογηθεί ότι οι συνήθεις μετριαστικοί παράγοντες έχουν μόνο οριακή σημασία σε αδικήματα παρόμοιας φύσεως με αυτά που ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει στην παρούσα υπόθεση.  Αυτό εν όψει των σοβαρών συνεπειών που προκύπτουν από την κατοχή και εμπορία των ναρκωτικών οι οποίες είναι πλέον ορατές. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Gholi ν. Δημοκρατίας (1997) 2 Α.Α.Δ. 30, οι προσωπικές περιστάσεις και τα ιδιαίτερα προβλήματα αδικοπραγούντων καθώς και η εξατομίκευση έχουν τη θέση τους, αλλά δεν μπορούν να εξουδετερώσουν ή να αποδυναμώσουν την μέριμνα για προστασία της κοινωνίας».

    Διαβάστε περισσότερα για το Έγκλημα ΕΔΩ!