Σε μια διετία 111 φόνοι-απόπειρες! Γκαγκστερικό τοπίο η Κύπρος το '60

Σε μια διετία 111 φόνοι-απόπειρες! Γκαγκστερικό τοπίο η Κύπρος το '60

Βγαλμένο από γκαγκστερική ταινία ήταν το σκηνικό στην κυπριακή ύπαιθρο τα δύο πρώτα χρόνια της ανεξαρτησίας. Η εγκληματικότητα στα ύψη.

καταντήσαμε έτσι. Και όμως στα πρώτα χρόνια της Κυπριακής Δημοκρατίας, λόγω βεβαίως και όσων προηγήθηκαν, οι φόνοι και οι απόπειρες ήταν συνήθη φαινόμενα, με τις πλείστες υποθέσεις μάλιστα να μην εξιχνιάζονται. Αξίζει πάντως να τονιστεί ότι από τότε προέκυπταν θέματα... στελέχωσης στο Δημόσιο, με σκοπό σε αυτήν την περίπτωση να δικαιολογηθεί η αδυναμία εξιχνίασης του μεγαλύτερου ποσοστού των εγκλημάτων.

Το γκαγκστερικό τοπίο στην ύπαιθρο, που τότε υπερτερούσε σε πληθυσμό των πόλεων, συνέθεταν επίσης για τα έτη 1960 και 1961- σύμφωνα με στοιχεία του τότε αρχηγού Χωροφυλακής- οι διαρρήξεις και ληστείες, οι ζωοκλοπές, κακόβουλες ζημιές, εκφοβισμοί και μεταφορά όπλων.

Σύμφωνα με ανακοινωθέν του Γραφείου Δημόσιων Πληροφοριών (νυν Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών) ημερ. 13 Ιανουαρίου 1962 αναφορικά με το «Έγκλημα εις την ύπαιθρον κατά το 1961 εν συγκρίσει προς το 1960», κατά τη διάρκεια του 1961 αναφέρθηκαν στη Χωροφυλακή 1.973 υποθέσεις σοβαρών αδικημάτων έναντι 2.250 κατά το 1960 (παρατηρήθηκε δηλαδή μείωση 12,31 του εγκλήματος το 1961). Από αυτές τις υποθέσεις μόλις το 52,1% εξιχνιάστηκαν το 1961, ποσοστό βεβαίως καλύτερο από το 47,37% του 1960.

Φόνοι και απόπειρες

Όπως προκύπτει από τα στοιχεία της Χωροφυλακής, το 1961 αναφέρθηκαν 61 υποθέσεις (11 περισσότερες από το 1960) φόνων ή απόπειρας φόνου. Από αυτές εξιχνιάσθηκαν μόνο 26 (21 το 1960). Δέον να σημειωθεί ότι σε άλλο ανακοινωθέν του ΓΔΠ ημερ. 8/2/1962 γινόταν λόγος για τέσσερις φόνους μόνο σε έναν μήνα, τον Ιανουάριο του ίδιου έτους, και άλλες τέσσερις απόπειρες πάλι για τον ίδιο μήνα. Την πρώτη διμηνία του 1962 στις πόλεις έγιναν δύο φόνοι σε σύγκριση με οκτώ την ίδια περίοδο του προηγούμενου έτους.

Λοιπά εγκλήματα

Επιστρέφοντας στην κυπριακή ύπαιθρο στη διετία 1960-1961, γίνεται αναφορά για συνολικά 435 περιπτώσεις διαρρήξεων, 186 υποθέσεις κλοπής ζώων, 44 υποθέσεις ληστειών και 564 υποθέσεις κακόβουλων ζημιών. Όσον αφορά άλλα αδικήματα, τα οποία περιλαμβάνουν κλεπταποδοχές, απειλές, εκφοβισμό, μεταφορά όπλων, οι αριθμοί εκτοξεύονται. Κατά το 1960 καταγράφονται συνολικά 1.549 υποθέσεις και για το 1961 1.334!

Τα τροχαία

Άξιο αναφοράς, πολύ περισσότερο αντιπροσωπευτικό της απουσίας υποδομών και οδικής συνείδησης, είναι η καταγραφή 1.834 τροχαίων ατυχημάτων μόνο για το 1961 (είχαν προηγηθεί 1954 το 1960) και μόνο για την κυπριακή ύπαιθρο. «Εκ των ατυχημάτων τούτων 67 υπήρξαν μοιραία, απολήξαντα εις τον θάνατον 77 προσώπων, έναντι 63 μοιραίων ατυχημάτων κατά το 1960, αποληξάντων εις τον θάνατον 69 προσώπων» αναφέρεται στο ανακοινωθέν το οποίο καταλήγει επί τούτου: «Κατά το 1961, 990 πρόσωπα ετραυματίστηκαν σοβαρώς ή ελαφρώς συνεπεία τροχαίων ατυχημάτων, έναντι 835 προσώπων κατά το 1960».

Νοοτροπία των λίγων

Όπως προαναφέρθηκε, αξίζει να επισημανθεί ο τρόπος με τον οποίο επιλέγει να ολοκληρώσει το ανακοινωθέν του ο αρχηγός της Χωροφυλακής, καθώς τα όσα αναφέρει θυμίζουν πολύ, μα πάρα πολύ, το σήμερα και τα αίτια πολλών δεινών που μαστίζουν τη δημόσια υπηρεσία. «Ελπίζεται ότι το κοινόν θα κατανοήση τας δυσχέρειας της Χωροφυλακής, ήτις συγκειμένη εξ 842 μόνον μελών, είναι υπεύθυνος δι’ ολόκληρον την ύπαιθρον χώραν, περιλαμβάνουσαν 602 χωριά, μοναστήρια, τσιφλίκια και τοποθεσίας καλυπτομένας υπό 84 σταθμών, έκαστος των οποίων, εις τινάς περιπτώσεις, είναι επηνδρωμένος μόνο διά τριών προσώπων...».

Από το ΥΠΕΣ το 1962
Διάψευση εφημερίδας

Ενδιαφέρουσα, και με ιστορική αξία είναι μια ανακοίνωση του υπουργείου Εσωτερικών, ημερ. 5 Μαρτίου 1962, αναφορικά με δημοσίευμα της τ/κ «Χαλκίν Σεσί», το οποίο αποκάλυπτε, μεταξύ άλλων, ότι «οι εγκληματίαι απολαύουν ασυδοσίας και ότι αριθμός πρώην μελών της ΕΟΚΑ, τα οποία διεξάγουν ιδιωτικάς επιχειρήσεις (σ.σ. δεν αναφέρεται το είδος των επιχειρήσεων, μπορεί ωστόσο κανείς να συμπεράνει) προστατεύεται υπό ομάδων σωματοφυλάκων, έκαστης αποτελούμενης εκ 15 προσώπων, οι μισθοί των οποίων καταβάλλονται εκ του κρατικού προϋπολογισμού». Το ΥΠΕΣ έκανε λόγο για αβάσιμους ισχυρισμούς, «το ολιγώτερον, παιδαριώδεις» και κάλεσε τον Τύπο να καταβάλει κάθε προσπάθεια για παρουσίαση των αληθών γεγονότων...

Ένα ηθικό έγκλημα
Γενετήσιος ομιλία


Εντύπωση μας προκάλεσε και μια είδηση του 1964 αναφορικά με «ηθικόν έγκλημα». Πολύ περισσότερο η έκφραση η οποία εχρησιμοποιείτο τότε για να χαρακτηρίσει το ειδεχθές έγκλημα. «Η Αστυνομία Λεμεσού διερευνά καταγγελίαν, καθ’ ην γέρων ηλικίας 77 ετών εκ χωρίου της επαρχίας Λεμεσού έσχε γενετήσιον ομιλίαν μετά της δεκαεξαέτιδος θυγατρός του». Όχι δεν την έβρισε, όπως θα μπορούσε κανείς να συμπεράνει από τη λέξη «ομιλία». Γενετήσιος ομιλία (σαρκική μίξη άρρενος και θήλεος) είναι η έκφραση που εχρησιμοποιείτο και για την παράνομη συνουσία, ήτοι αιμομιξία και βιασμό!

Πηγή: Πολίτης / Κάτια Σάββα