14 Αυγούστου 1974: Σε εφαρμογή ο «Αττίλας 2»

14 Αυγούστου 1974: Σε εφαρμογή ο «Αττίλας 2»

Σαν σήμερα, 44 χρόνια πριν, την αποφράδα μέρα της 14ης Αυγούστου 1974, ακούστηκαν εκ νέου οι σειρήνες του πολέμου.

Γράφει ο Κυριάκος Αποστόλου

Η δεύτερη φάση της τουρκικής εισβολής ξεκινά. Το μαρτύριο της κατεχόμενης πατρίδας μας, συνεχίζεται έως και σήμερα.

Η πρώτη πράξη της εισβολής στο νησί μας είναι ένα γεγονός και κανενός το αυτί δεν ίδρωσε παρόλο που έγινε κατά παράβαση των Διεθνών Κανόνων Δικαίου, ενώ διαπράχθηκαν εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Μία μέρα πριν τη μεγάλη γιορτή της Ορθοδοξίας, γίνονται διαπραγματεύσεις πάνω στο κυπριακό, για την κατάσταση που επικρατεί μετά την «μαύρη» μέρα της 20η Ιουλίου. 

Διαβάστε επίσης: 20 Ιουλίου ώρα 05:20...

Στις 03:30 τα ξημερώματα έρχονται τα αποτελέσματα από τη Γενεύη που ήταν κάκιστα, αφού δεν βρέθηκε λύση στις τριμερείς διαπραγματεύσεις στις οποίες είχαν συμμετοχή η Ελλάδα, η Τουρκία και η Βρετανία, παρά τις προσπάθειες του Κληρίδη. Η Τουρκία κατάφερε να διαλύσει το κλίμα, ενώ περίπου μία ώρα αργότερα (04:35), ο «Αττίλας 2» μπήκε σε εφαρμογή, με τους κατακτητές να παίρνουν περισσότερα από όσα υπολόγιζαν.


Οι Τούρκικες δυνάμεις βομβαρδίζουν Λευκωσία, Αμμόχωστο αλλά και περισσότερα σημεία του νησιού μας, με τον πανικό να επιστρέφει στους κατοίκους σε λιγότερο από ένα μήνα από την πρώτη πράξη της εισβολής. Οι μάχες ήταν ισχυρές όλη την ημέρα, ιδιαίτερα στα βόρεια της Λευκωσίας και το αεροδρόμιο της.

Το μεσημέρι της 14ης Αυγούστου, τα τουρκικά άρματα και ισχυρές δυνάμεις πεζικού αρχίζουν να κινούνται από Λευκωσία προς Αμμόχωστο, στα ανατολικά, και προς Λεύκα-Λιμνίτη, στα δυτικά. Η Ελλάδα από την πλευρά της διαπιστώνει ότι υπάρχει αδυναμία να στηρίξει έμπρακτα, με την στρατιωτική ηγεσία της Τουρκίας να απειλεί τον Κωνσταντίνο Καραμανλή για αντιπερισπασμό σε μέρος της ελληνικής επικράτειας. Έτσι, οι βοήθειες ήρθαν μονάχα στο διπλωματικό κομμάτι, κάτι που στην ουσία δεν είχε αποτέλεσμα, με τους ελληνοκύπριους να μην μπορούν μόνοι τους να αντισταθούν στις ορδές των Τούρκων που ήταν μανιασμένοι και ξεπερνούσαν τις 40.000.

Διαβάστε επίσης: 14 Αυγούστου 1974: Δύο οικογένειες δίνουν τη δική τους μαρτυρία

Ανήμερα της Παναγίας, στις 15 Αυγούστου του 1974, οι τουρκικές δυνάμεις κατέλαβαν χωρίς αντίσταση την πόλη της Αμμοχώστου, και απέκοψαν ολόκληρη τη Χερσόνησο της Καρπασίας. Η κατάπαυση του πυρός συμφωνήθηκε το απόγευμα της 16ης Αυγούστου στις 18:00, με την εκεχειρία να εφαρμόζεται από τα Ηνωμένα Έθνη, αλλά επειδή μέχρι τότε δεν είχαν φτάσει τα τουρκικά στρατεύματα στη Γραμμή Τροόδους, οι μάχες συνεχίστηκαν στις 17 Αυγούστου.

Η προέλασή των Τούρκων ήταν βίαιη, αφήνοντας πίσω πολλά θύματα ανθρώπων που έχασαν τα πάντα που έχτισαν με κόπο και ιδρώτα. Χιλιάδες Κύπριοι εκδιώχτηκαν από τα σπίτια τους κι ένα κύμα 200.000 προσφύγων κινήθηκε από τις καταληφθείσες περιοχές στον Νότο της Κύπρου.

Στις 28 ημέρες που είχαν διάρκεια οι παράνομες στρατιωτικές επιχειρήσεις στην Κύπρο, οι απώλειες της ελληνικής πλευράς ανήλθαν σε 4.500 - 6.000 νεκρούς και τραυματίες (στρατιωτικό προσωπικό και άμαχοι) και 1619 αγνοούμενους, με οικογένειες να ξεκληρίζονται και τις λεηλασίες να αποτελούν χαρακτηριστικό των εισβολέων.

Οι Τούρκοι κατέλαβαν παράνομα το 36,2% του κυπριακού εδάφους, το οποίο είναι κατεχόμενο έως και στις μέρες μας, με την Αμμόχωστο, την Κερύνεια, την Μόρφου, το Τρίκωμο και ένας μέρος της Λευκωσίας να βρίσκονται σε ακατάλληλα χέρια. Το «ψευδοκράτος» είναι αναγνωρισμένο μονάχα από την Τουρκία, από την οποία και εξαρτάται πολιτικά, στρατιωτικά και οικονομικά.

Θυμίζουμε πως, στις 14 Αυγούστου 1996 έγινε η κηδεία του Τάσου Ισαάκ που ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου από Τουρκοκύπριους, ενώ λίγη ώρα αργότερα ο ξάδελφος του, Σολωμός Σολωμού, δολοφονήθηκε με τρεις σφαίρες, διότι είχε ως πρόθεση να κατεβάσει την τούρκικη σημαία από τον ιστό (Διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ).

Διαβάστε περισσότερα για την Κύπρο ΕΔΩ!