Στο μισό των υπόλοιπων χωρών το ποσοστό συμμετοχής Κυπρίων γυναικών στην Ευρωβουλή - Τι φταίει

Στο μισό των υπόλοιπων χωρών το ποσοστό συμμετοχής Κυπρίων γυναικών στην Ευρωβουλή - Τι φταίει

Οι αιτίες είναι τόσο κοινωνικές όσο και πολιτικές

Την ερχόμενη Κυριακή οι γυναίκες της Κύπρου θα αναμετρηθούν με μια νέα πρόκληση. Αυτή των Ευρωεκλογών. Η συμμετοχή τους και σ’ αυτήν την πολιτική διαδικασία δεν είναι μόνο σημαντική και απαραίτητη, αλλά και δημοκρατικά αυτονόητη.

Όπως αναφέρει η Πρόεδρος Δ.Σ Ιδρύματος Προώθησης Ισότητας "ΥΠΑΤΙΑ", Άννα Πηλαβάκη, οι πραγματικότητες στην Κυπριακή κοινωνία είναι απογοητευτικές καθώς το ποσοστό συμμετοχής των Κυπρίων γυναικών στην Ευρωβουλή για παράδειγμα, βρίσκεται στο μισό των άλλων χωρών, 17% και 37% αντίστοιχα.

Την ίδια ώρα, η Εκπρόσωπος Τύπου του Γραφείου του Ευρωκοινοβουλίου στην Κύπρο, Αλεξάνδρα Ατταλίδου δηλώνει στο Newsbomb ότι η Κύπρος βρίσκεται στον πάτο της αντιπροσώπευσης των γυναικών ειδικά σε ότι αφορά τα θέματα που έχουν σχέση με την εξουσία. Η Κύπρος είναι η 5η χώρα από το τέλος της λίστας των ευρωπαϊκών χωρών.  

Η κ. Ατταλίδου αναφέρει ότι το 2005 στην Κύπρο ο δείκτης της συμμετοχής των γυναικών στην εξουσία ήταν στο 16,4% και σε 10 χρόνια άγγιξε μόνο το 24%, ενώ ο μέσος όρος στην Ευρώπη βρίσκεται στο 48,5%.

«Για να φθάσουμε στην ισότητα με αυτούς τους ρυθμούς υπολογίζεται ότι πρέπει να περιμένουμε  μέχρι το 2110! Το ΕΚ δεν ζητά απλώς περισσότερες γυναίκες στα κέντρα λήψεως αποφάσεων. Στα ψηφίσματα του υπογραμμίζει  ότι η δημοκρατία πρέπει να είναι αντιπροσωπευτική με τη συμμετοχή και των γυναικών.  Γι αυτό και φέτος ενόψει εκλογών αφιέρωσε την Ημέρα της Γυναίκας στη Γυναίκα στην Πολιτική. Όταν όμως το 50 % του πληθυσμού απουσιάζει εκκωφαντικά  από τα κέντρα εξουσίας τότε οι αποφάσεις που λαμβάνονται όχι μόνο  δεν εκπροσωπούν τις γυναίκες αλλά στερούν την κοινωνία από καλύτερες και πιο ολοκληρωμένες προτάσεις και στρατηγικές για επίλυση μεγάλων προβλημάτων», τονίζει η ίδια.

«Το ποσοστό των γυναικών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είχε μια αυξητική τάση. Το 1979 όταν έγιναν οι πρώτες εκλογές είχε φθάσει στο 17%. Σήμερα, το 2019, έχουμε αγγίξει το 36,4%. Δηλαδή μας πήρε περίπου 40 χρόνια για να διπλασιαστεί το ποσοστό των γυναικών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Στα Εθνικά Κοινοβούλια το ποσοστό των γυναικών είναι στο 30% ενώ οι γυναίκες υπουργοί στην Ευρωπαϊκή Ένωση έφθασαν  το 30,5%. Στην Κύπρο οι συνθήκες δεν είναι ενθαρρυντικές.  Το ποσοστό των γυναικών στο Κοινοβούλιο μας είναι μόνο στο 17% και έχουμε μόνο δύο γυναίκες στο Υπουργικό Συμβούλιο». 

Οι  χώρες με πολύ υψηλό δείκτη συμμετοχής των γυναικών είναι οι Σκανδιναβικές χώρες, δηλαδή η Σουηδία, Φιλανδία, αλλά και η Ισπανία, Ιρλανδία.  «Αυτές οι χώρες από πολύ νωρίς για να μπορέσουν να σπάσουν τα αναχώματα που εμπόδιζαν τις γυναίκες να βγουν στην εξουσία εφάρμοσαν θετικά μέτρα και δημιούργησαν υποδομές που ελευθερώνουν τις γυναίκες από όλη την ευθύνη του μαγαλώματος των παιδιών και της φροντίδας των ηλικιωμένων. Ένα σημαντικό  μέτρο είναι οι ποσοστώσεις π.χ σε συμβούλια, σε κόμματα έπρεπε να υπάρχει ένας συγκεκριμένος αριθμός γυναικών. Αυτή τη στιγμή τις έχουν καταργήσει διότι όχι μόνο έχουν φθάσει στο ποσοστό της ισότητας, δηλαδή στο 50-50 αλλά το έχουν ξεπεράσει. Π.χ η Φινλανδία  έχει περισσότερα μέλη γυναίκες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Αυτό δείχνει ότι όταν λάβουμε τα μέτρα και όταν δημιουργηθεί η κριτική μάζα αντιπροσώπευσης τότε κατεδαφίζονται τα αναχώματα τα οποία εμποδίζουν τις γυναίκες να συμμετέχουν στην πολιτική, τότε οι γυναίκες έχουν πρότυπα που τις εμπνέουν για να ασχοληθούν με την πολιτική. Τα κόμματα θα πρέπει να υιοθετήσουν πιο αντιπροσωπευτική εκπροσώπηση σε όλα τα επίπεδα λήψης αποφάσεων. Θα πρέπει να σπρώξουν τις γυναίκες μπροστά. Θα πρέπει να δώσουν θέσεις και μικρόφωνο στις απόψεις τους. Δυστυχώς παρά τις πιέσεις από αρκετές οργανώσεις η αλλαγή δεν έρχεται.  Έχουμε εκστρατεία για τις Ευρωπαϊκές εκλογές και στα περισσότερα πάνελ βλέπουμε μία ή καμία γυναίκα.  Είδαμε πάνελ να συζητούν το μέλλον της Κύπρου και της Ευρώπης χωρίς γυναίκες ως να μην μας αφορούν εμάς αυτά. Συζητούν για το μέλλον μας μόνο άνδρες. Οι γυναίκες είναι απούσες όπως απούσες είναι και από το διαδίκτυο. Γιατί αποδεδειγμένα με έρευνες οι γυναίκες είναι σε μεγαλύτερο ποσοστό  θύματα λεκτικών επιθέσεων και αυτό της αποθαρρύνει από το να εμπλακούν στο δημόσιο διάλογο.  

Το ΕΚ σε πολλά ψηφίσματα του υπογραμμίζει ότι τα κράχτη μέλη πρέπει να πάρουν θετικά μελτρα για να ενθαρρύνουν τη συμμετοχή των γυναικών. Χρειάζεται  πολιτική απόφαση αλλά και εθνική στρατηγική για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα. Θα πρέπει να δημιουργήσουμε εύφορο έδαφος και υποστηρικτικό περιβάλλον αν πράγματι επιθυμούμε την εμπλοκή των γυναικών με τα κοινά και τη συμμετοχή στην πολιτική και στα κέντρα λήψεως αποφάσεων», σημειώνει η κ. Ατταλίδου.

Διαβάστε όλες τις ειδήσεις της ημέρας

Κοινωνικές και πολιτικές οι αιτίες

Σύμφωνα με την Πρόεδρο του Δ.Σ του Ιδρύματος Προώθησης Ισότητας "ΥΠΑΤΙΑ", Άννα Πηλαβάκη, οι αιτίες για το χαμηλό ποσοστό συμμετοχής των Κυπρίων γυναικών στην Ευρωβουλή είναι τόσο κοινωνικές όσο και πολιτικές.

 «Πλην των εμφανών αναχρονιστικών προκαταλήψεων και στερεότυπων για τη θέση της γυναίκας, που στην Κύπρο του 21-ου αιώνα ακόμα καλά κρατούν, τη μεγαλύτερη ευθύνη για αυτή την κραυγαλέα πολλές φορές σεξιστική αντιμετώπιση των γυναικών, φέρουν δυστυχώς τα ίδια τα πολιτικά κόμματα. Είναι για αυτό τον λόγο που καλούνται σήμερα οι Κύπριοι/ες πολίτες/τιδες να ανατρέψουν αυτά τα αρνητικά δεδομένα που αφορούν την συμμετοχή των Κύπριων γυναικών στην Ευρωβουλή.Θα πρέπει οι Κύπριοι/ες ψηφοφόροι να συνειδητοποιήσουν ότι μια αυξημένη ποσοστιαία συμμετοχή των κυπρίων γυναικών στο ευρωκοινοβούλιο όχι μόνο θα εμπλουτίσει την εκπροσώπηση των Κυπριων πολιτών/τιδων στα Ευρωπαϊκά κέντρα λήψης αποφάσεων, αλλά και θα βοηθήσει στη δημιουργία θετικών προτύπων γυναικών. Πρότυπα που θα αξιοποιηθούν τόσο στις επόμενες τοπικές, αλλά και στις εκλογικές αναμετρήσεις».

Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες, όπως η ανισότητα στην απασχόληση, οι άνισες ευκαιρίες, η βία κατά των γυναικών, ο σεξισμός, η σεξουαλική παρενόχληση και πολλά άλλα, είναι θέματα που μπορούν να προωθηθούν και να λυθούν καλύτερα από την δράση των ίδιων των γυναικών, σημειώνει η κ. Πηλαβάκη παραπέποντας σε έρευνες που έχουν καταδείξει ότι οι γυναίκες όχι μόνο διαθέτουν μεγαλύτερη συναισθηματική σταθερότητα από τους άνδρες, αλλά και θεωρούν ως περισσότερο σημαντική την αλληλεγγύη, τη συνεργασία, την ομαδικότητα και τη θετική διάθεση.