ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ ΒΡΕΦΟΥΣ ΛΕΜΕΣΟΥ: Αν την κρεμάσουμε στον «Εναέριο» εννά πνάσουμε;

ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ ΒΡΕΦΟΥΣ ΛΕΜΕΣΟΥ: Αν την κρεμάσουμε στον «Εναέριο» εννά πνάσουμε;

Να την διαλύσουμε ψυχολογικά για να μάθει!

 

Του Χαράλαμπου Ζάκου

 

33χρονη γυναίκα, μάνα πλέον, εγκατέλειψε το βρέφος της πριν από λίγες ημέρες πάνω σε καρέκλα στο παλαιό Νοσοκομείο Λεμεσού.

Από τη στιγμή που έγινε γνωστό το τραγικό περιστατικό η κοινωνία έκπληκτη από την κίνηση της μάνας, την δίκασε, την καταδίκασε και της επέβαλε την χειρότερη ποινή όλων.

Διαβάστε επίσης: Εγκατέλειψαν βρέφος στο παλαιό Νοσοκομείο Λεμεσού – Εντοπίστηκε πάνω σε καρέκλα

Η δημόσια κατακραυγή, το μίσος, αλλά μέχρι και οι ευχές θανάτου για τη νέα μητέρα με ταρακούνησαν, όσο και το περιστατικό από μόνο του, γι’ αυτό άλλωστε γράφω τις σκέψεις μου για το θέμα.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή

Η Κύπρια μάνα γέννησε μόνη στην τουαλέτα του σπιτιού της, απέκοψε μόνη τον ομφάλιο λώρο και έπειτα πήρε το βρέφος και το άφησε πάνω σε καρέκλα στο παλαιό Νοσοκομείο Λεμεσού, όπου και το εντόπισε νοσηλευτής.

Μετά τον εντοπισμό του εγκαταλελειμμένου βρέφους, ενημερώθηκε η Αστυνομία και αυτή με τη σειρά της ξεκίνησε έρευνες ώστε να βρεθεί η μητέρα.

Η νεαρή μάνα ξεπερνώντας το αρχικό σοκ μίλησε με φίλη της και το απόγεμα της ίδιας ημέρας παρουσιάστηκε αυτοβούλως στο ΤΑΕ Λεμεσού εξιστορώντας τα τραγικά γεγονότα.

Αυτή τη στιγμή η 33χρονη αντιμετωπίζει κατηγορίες που επισύρουν μέχρι και 5 χρόνια φυλάκισης, πέραν από όλες τις άλλες επιπτώσεις που μπορεί να έχει.

«Αφήνιασαν» οι Κύπριοι

Όπως έγραψα και πιο πάνω, τα κυπριακά social media, με το άκουσμα της είδησης, «βούιξαν» με χαρακτηρισμούς για τη μητέρα, την κατάσταση της αλλά και το πως θα έπρεπε να τιμωρηθεί.

Έτρεξαν όλοι οι αναμάρτητοι να την πνίξουν πρώτα με λέξεις, αλλά και κυριολεκτικά, αφού άλλοι εισηγήθηκαν τον δημόσιο λιθοβολισμό ή τον απαγχονισμό της επειδή έπραξε λάθος.

Ρώτησε κανείς την κατάσταση της;

Το πιο εύκολο για όλους μας είναι να κρίνουμε. Να κρίνουμε τις αποφάσεις, τα λάθη και τα ατοπήματα συμπολιτών μας, έστω και αν δεν μπήκαμε ποτέ στη θέση τους.

Ρώτησε ή έμαθε κανείς για την ψυχολογική της κατάσταση προτού «λιθοβολήσει»;

Σκέφτηκε κανείς το σοκ του να γεννήσει κάποια μόνη της στο σπίτι και τον φόβο που μπορεί να προκαλεί ο ερχομός ενός παιδιού σε μια γυναίκα η οποία μπορεί να αντιμετωπίζει δυσκολίες στη ζωή της;

Να δούμε το πρόβλημα και όχι το περιστατικό

Μια κοινωνία που ευημερεί δεν βλέπει και δεν κατακρίνει το περιστατικό, αλλά πρώτα ψάχνει το πρόβλημα για να το επιλύσει.
Δεν θα εξαπολύσουμε το μίσος μας σε ένα πρόσωπο της οποιαδήποτε μητέρας, αλλά πρέπει με ψυχραιμία και κατανόηση να βρούμε τι πήγε λάθος και γιατί μια νεαρή μητέρα να φτάσει σε τέτοιο σημείο ώστε να εγκαταλείψει το παιδί της.

Σημασία δεν έχει πως θα τιμωρήσουμε αυτή τη γυναίκα αλλά πως να βοηθήσουμε ώστε να μην χρειαστεί άλλη μητέρα να προχωρήσει σε μια τέτοια κίνηση και αυτό δεν πρόκειται να γίνει μέσα από ποινές, δικαστήρια και φυλάκιση.

Εξάλλου το έχουμε ξαναδεί. Ούτε τα πρόστιμα έχουν μειώσει τα κακώς έχοντα στην Κύπρο αλλά ούτε και οι ποινές.

Αν θέλουμε να αλλάξουμε ώστε να γίνουμε ένα κράτος με κοινωνική πολιτική θα πρέπει να δούμε πρώτα εμείς το δάσος και όχι το δέντρο.

Χρειαζόμαστε παιδεία και σωστή κοινωνική πολιτική. Μια πολιτεία που να μπορεί να στηρίξει τους πολίτες της. Που να μπορεί να δημιουργήσει το μέλλον και όχι να το ψάχνει. Που να μπορεί να στηρίξει, να υποστηρίξει τις ευάλωτες ομάδες, είτε ψυχολογικά, είτε οικονομικά.

Ναι! Κατακριτέο αυτό που έπραξε αλλά παρά να την διαλύσουμε ψυχολογικά, στην ήδη κακή της κατάσταση, ας της απλώσουμε το χέρι και να της δείξουμε το σωστό δρόμο…

ΥΓ: Όπως είπε και ο Δαλάι Λάμα: «Αν μπορείς, να βοηθάς τους άλλους. Αν δεν μπορείς να το κάνεις αυτό, τουλάχιστον μην τους προκαλείς κακό…»