Αρθρογραφία Δώρου Παφίτη: Η δουλειά στο χέρι σας κ. Πρόεδρε

Αρθρογραφία Δώρου Παφίτη: Η δουλειά στο χέρι σας κ. Πρόεδρε

Η εκπνοή του 2015 βρίσκει τον κυπριακό ελληνισμό πληγωμένο, προδομένο και γεμάτο ανησυχίες και μια συσσωρεμένη οργή, για αυτά που διαμείβονται εκ μέρους του στο εθνικό αλλά και στο αποικιοκρατικό τραπέζι των συνομιλιών. 

Αγαπά και σέβεται τη δημοκρατία αλλά κουράστηκε να υποτιμάται συστηματικά η κρίση και η βούλησή του από όλους, και από την θεσμική εξουσία αλλά και από τη «δήθεν» μαχητική αξιωματική αντιπολίτευση. Υπάρχουν συνομιλίες και διεργασίες, υπάρχουν στον ορίζοντα πενταμερή, δεκαμερή, υπάρχουν οι αλήθειες και τα ψεύδη, είναι αυτά που μας λέτε και όλα αυτά που δε μας λέτε, είναι όλα αυτά που διαστρεβλώνετε όλοι σας με επικοινωνιακή μαεστρία και μπαμπεσιά, είναι αυτά που υπογράφετε και συμφωνείτε εν αγνοία μας, επικαλούμενοι πάντα το καλό μας, είναι αυτά που γνωρίζουμε, είναι όλα εκείνα που μαντεύουμε και είναι φυσικά και όλα εκείνα που καταγράφουμε καθημερινά στη λίστα του «ένας Θεός ξέρει ...».

Πρόεδρέ μου, όταν δύο εβδομάδες μετά την εκλογή σας το 2013 επιστρέψατε από τις Βρυξέλες με την απόφαση του κουρέματος, μας είπατε ότι προτιμήσατε να είστε ωφέλιμος αντί αρεστός, και εκεί που κάποιος θα περίμενε μια καθολική εξέγερση, ο κυπριακός ελληνισμός σας πίστεψε (ή τουλάχιστον προσπάθησε), έδειξε κατανόηση και συμπεριφέρθηκε με αξιοπρέπεια. Η θυσία, που όπως μας είπατε ήταν αναγκαία (λόγω του ασύδοτου και απαράδεκτου παρελθόντος μας) για να ορθοποδήσει η οικονομία μας και να έχουν προοπτική τα παιδιά μας (παρεμπιπτόντως, ευγενική υπενθύμιση, κατέστρεψε πολλά νοικοκυριά και επιχειρήσεις όπου η πλειοψηφία εξ αυτών δεν κατάφεραν έκτοτε να ορθοποδήσουν), φαίνεται ότι ήταν μάταιη. Σχεδόν 3 χρόνια αργότερα συνεχίζουμε αμείωτα να βομβαρδιζόμαστε από ανακεφαλαιοποιήσεις, πακετοποιήσεις, εκποιήσεις και επανεκκινήσεις (με ψόφιες φυσικά μπαταρίες).

Πρόεδρέ μου, όταν σε ρωτάμε για το κυπριακό, πολύ σωστά απαντάς ότι κανένας ηγέτης δεν μπορεί να παραγνωρίζει την κοινή γνώμη και απαιτείται απαραιτήτως από αυτόν ο σεβασμός στη λαϊκή ετυμηγορία. Θέλω πραγματικά να κατανοήσω πώς αντιλαμβάνεστε αυτή σας την τοποθέτηση. Θέλω επίσης να μας εξηγήσετε πώς μια τέτοια τοποθέτηση μπορεί να συνυπάρξει μαζί με ένα άλλο, και πάλι δικό σας ισχυρισμό, ότι ένας ηγέτης θα πρέπει να έχει και το θάρρος να παίρνει αποφάσεις γνωρίζοντας ότι μπορεί να μην είναι ευχάριστες ή αρεστές, αλλά να είναι ωφέλιμες. Αν είναι όπως αυτές του κουρέματος, πρόεδρέ μου, να μου επιτραπεί να αναφέρω ότι κατά γενική ομολογία δεν ήταν σίγουρα ευχάριστες αλλά όπως διαφαίνεται δεν έχουν αποβεί ούτε και ωφέλιμες (τουλάχιστον για τον κοσμάκη, και δεν αναφέρομαι μόνο σε αυτούς που κουρεύτηκαν). Όσον αφορά στην οικονομία, αποφάσεις και πολιτικές σας, όσο ασυγχώρητες και να είναι κάποιες εξ αυτών, είναι σε κάποιο βαθμό αναστρέψιμες, αλλά όταν μεταφέρετε αυτό τον ισχυρισμό στο πεδίο του εθνικού μας προβλήματος, να μας επιτρέψετε να ανησυχούμε, ειδικά όταν η πληροφόρηση που έχουμε είναι επιεικώς ελλιπής (δε θέλω να σκεφτώ καν το ενδεχόμενο να είναι παραπλανητική) και πλαισιώνεται το τελευταίο διάστημα από μια έντεχνη τροποποίηση, από το κυβερνόν κόμμα αλλά και από τους αντιπολιτευτικούς χειροκροτητές, της επικοινωνιακής αφηγηματικής στρατηγικής που κάνει πλέον ξεκάθαρες αναφορές σε μια «άδικη λύση» (πήγε να φέρει το «δίκαιη και βιώσιμη»). Για να είναι η λύση που μας προδιαγράφετε βιώσιμη και λειτουργική δεν μπορεί παρά να είναι δίκαιη γιατί οι τριβές που θα αναπτυχθούν στη λογική του άδικου θα είναι τέτοιες που θα την κάνουν εξ’ορισμού θνησιγενή. Με όλο τον σεβασμό, έχω την εντύπωση ότι δεν έχετε εξουσιοδοτηθεί από τον λαό να διεκδικείτε μια λύση, εξ’ονόματος του λαού, γνωρίζοντας ότι θα είναι άδικη ή «εξόχως άδικη» (κατά το ΑΚΕΛ), αφήνοντας για παράδειγμα να παρεισφρήσουν κριτήρια συναισθηματικής σύνδεσης με την ιδιοκτησία του παράνομου εποίκου έναντι του νόμιμου ιδιοκτήτη (εύχομαι να μην το εισηγήθηκαν οι δικοί μας διαπραγματευτές). Πρόεδρε μου, αυτό όπως και πολλά αλλά τα ακούμε έκπληκτοι από τα ΜΜΕ και αναπολούμε τον δυναμισμό και την πυγμή που δείχνατε όταν ήσασταν αρχηγός κόμματος, όπου μόνο και μόνο που θα τολμούσαν να θέσουν κάτι τόσο απαράδεκτο στο τραπέζι θα σηκωνόσασταν πάνω θα τους ρίχνατε δυο τρία τασάκια και να τους λέγατε με το δικό σας χαρακτηριστικό ύφος «εφκάλετε τζίαι το σσινίν τζίαι το παλούτζιν, εσείς θέλετε τζίαι το ψουμίν σωστόν τζίαι το σσύλλον χορτάτο».

Πρόεδρε μου, η υστεροφημία σας θα διαφυλαχτεί όχι από το να φέρετε μια γρήγορη "λύση" αλλά από τη διασφάλιση μιας σωστής, αρεστής, ωφέλιμης για τον τόπο και το λαό, αλλά πρωτίστως δίκαιης και βιώσιμης λύσης, στη βάση του διεθνούς δικαίου. Πρόεδρέ μου, θέλουμε να πιστέψουμε ότι θα μας προστατέψεις και δε θα μας παγιδέψεις άθελα σου από τον υπέρμετρο ζήλο σου να είσαι ο "πρόεδρος λύσης". Θέλουμε να ξέρεις ότι συμμεριζόμαστε και κατανοούμε τις πιέσεις που δέχεσαι από τους «αλληλέγγυους» μας ετέρους και ότι είμαστε έτοιμοι να σταθούμε στο πλευρό σου αν μας το ζητήσεις για να τους αντιπαλέψουμε μαζί. Πρόεδρε μου, θέλουμε να μην ξεχνάς ότι την έκβαση των όσων διαπραγματεύεσαι θα την καθορίσουμε εμείς και εμείς είναι που θα ζήσουμε με τις συνέπειες των παραλήψεων και ασαφειών. Ο μονός τρόπος για να είστε σίγουρος για την έκβαση του αποτελέσματος, δεν είναι με επικοινωνιακά τερτίπια, δεν είναι με την προπαγανδιστική προσέγγιση καθοδηγητικής εκδούλευσης, είναι με το να επενδύσετε στον ένα και μοναδικό σταθεροποιητικό παράγοντα που είναι παρών την κάθε ώρα και την κάθε στιγμή που εσείς συζητάτε και αποφασίζετε, τον λαό σας. Μοιραστείτε μαζί μας αυτά που διαμείβονται για μας χωρίς εμάς, εμπιστευτείτε την κρίση του λαού σας τώρα, πριν τον οδηγήσετε στο παρά πέντε με διλήμματα που μπορεί να αποβούν μοιραία. Η συνείδηση και η συναίσθηση του κυπριακού ελληνισμού και όχι του δεξιού, του κεντρώου, του αριστερού, όπως βολεύονται τα κόμματα να μας διαχωρίζουν, είναι σε πολύ υψηλό επίπεδο, αντιλαμβάνεται και καταλαβαίνει και είναι έτοιμος να εμπλακεί με σύνεση και ορθολογισμό. Η δουλειά στο χέρι σας, κύριε Πρόεδρε! Καλά Χριστούγεννα και ένα καλύτερο 2016.

Δρ Δώρος Παφίτης
Α’ Αντιπροεδρος Συμμαχίας Πολιτών

p002a J

Ο Δώρος Παφίτης γεννήθηκε στην κατεχόμενη Αμμόχωστο λίγο πριν από την τουρκική εισβολή, αλλά ο εκτοπισμός και η προσφυγιά οδήγησαν τους γονείς και την οικογένειά του στην Πάφο. Τέλειωσε το σχολείο με άριστα και αφού υπηρέτησε ως έφεδρος αξιωματικός στην Εθνική Φρουρά, πήγε να σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο του Southampton, στον κλάδο Ωκεανογραφικών και Γεωλογικών Επιστημών. Ένα κλάδο, που του έδωσε την ευκαιρία να διαπρέψει ακαδημαϊκά, με αποκορύφωμα την απόκτηση διδακτορικού τίτλου, την εκπόνηση πλούσιου ερευνητικού έργου και τη διδασκαλεία στο πανεπιστήμιο.

Είναι Α’ Αντιπρόεδρος της Συμμαχίας Πολιτών.

Σήμερα ζει στη Πάφο με την οικογένειά του, τη σύζυγό του Δέσποινα, Πνευμονολόγο από τη Λευκωσία και τα τρία παιδιά τους, την Έλλη, την Ανδριάνα και το Σωτήρη.