Κυπροελληνικό χαστούκι στη λευχαιμία

Κυπροελληνικό χαστούκι στη λευχαιμία

Πρόοδος από κυπροελληνική ερευνητική ομάδα στη Βρετανία στη θεραπεία της λευχαιμίας

Επιστήμονες από το Ινστιτούτο Wellcome Sanger στο Κέμπριτζ και τα πανεπιστήμια του Κέμπριτζ και του Νότιγχαμ ανακάλυψαν ότι ένα ενεργό συστατικό που περιέχεται σε οφθαλμικές σταγόνες μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αντιμετώπιση της Οξείας Μυελογενούς Λευχαιμίας (AML), που είναι από τις πλέον επιθετικές μορφές καρκίνου του αίματος.

Συνεπικεφαλής της ερευνητικής ομάδας είναι ο κυπριακής καταγωγής Δρ Γιώργος Βασιλείου και συνεπικεφαλής συντάκτης της επιστημονικής έκθεσης που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Nature Communications είναι ο Έλληνας ερευνητής Δρ Κωνσταντίνος Τζελέπης.

Σε προηγούμενη έρευνά της η ίδια επιστημονική ομάδα είχε αναπτύξει μία προσέγγιση βασισμένη στη λεγόμενη τεχνική τροποποίησης γονιδίων CRISPR, που επέτρεψε την ταυτοποίηση περισσότερων των 400 γονιδίων ως πιθανών θεραπευτικών «στόχων» για διάφορους τύπους της νόσου AML.

Επικεντρώνοντας την έρευνά τους σε ένα από αυτά τα γονίδια, το SRPK1, ανακάλυψαν ότι εφόσον αυτό τροποποιηθεί έχει την ικανότητα να σταματήσει την ανάπτυξη κυττάρων της νόσου AML που συνδέονται με ανωμαλίες στο γονίδιο MML – μία από τις πλέον σοβαρές εκδοχές της λευχαιμίας.

Μελετώντας στη συνέχεια το συστατικό SPHINX31 που χρησιμοποιείται στην παρασκευή σταγόνων για παθήσεις του αμφιβληστροειδούς, διαπίστωσαν ότι έχει την ικανότητα να σταματά τη δημιουργία κυττάρων της νόσου AML/MML, χωρίς να εμποδίζει την ανάπτυξη ομαλών βλαστικών κυττάρων του αίματος.

Στη συνέχεια εμφύτευσαν ανθρώπινα λευχαιμικά κύτταρα σε ποντίκια και χρησιμοποίησαν αυτό το συστατικό για τη θεραπεία. Το αποτέλεσμα ήταν η σημαντική αναστολή ανάπτυξης κυττάρων του καρκίνου, χωρίς καμία σημαντική παρενέργεια.

Ο Δρ Βασιλείου δήλωσε ότι αυτή η ανακάλυψη «δίνει υποσχέσεις ως δυνητική προσέγγιση στη θεραπεία αυτής της επιθετικής λευχαιμίας σε ανθρώπους».

Ο Δρ Τζελέπης πρόσθεσε ότι «η στόχευση σε αυτόν το μηχανισμό επιβίωσης των κυττάρων της λευχαιμίας ίσως είναι αποτελεσματική και σε άλλους καρκίνους όπου τα συγκεκριμένα γονίδια παίζουν κάποιο ρόλο, όπως ο μεταστατικός καρκίνος του στήθους».