Το ΚΚΕ είναι αντίθετο στη Διζωνική-Δικοινοτική Ομοσπονδία με τις δύο συνιστώσες πολιτείες, λέει η ΚΕ

Το ΚΚΕ είναι αντίθετο στη Διζωνική-Δικοινοτική Ομοσπονδία με τις δύο συνιστώσες πολιτείες, λέει η ΚΕ

Τις θέσεις του για τις εξελίξεις στο Κυπριακό όπως αυτές αποτυπώνονται σε πρόσφατη απόφαση της Κεντρικής του Επιτροπής δημοσιοποίησε το ΚΚΕ, το οποίο εκτιμά ότι η «Δικοινοτική - Διζωνική Ομοσπονδία» με τα δύο Συνιστώντα Κράτη δεν εξασφαλίζει μια κυριαρχία, μια ιθαγένεια και μια διεθνή προσωπικότητα.

Αναλυτικότερα, στην απόφαση σημειώνεται ότι «το άλυτο, για 42 χρόνια, πρόβλημα εισβολής - κατοχής έχει περάσει σήμερα σε νέα φάση όξυνσης, λόγω των ιμπεριαλιστικών πολεμικών επιχειρήσεων στην περιοχή και των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων γύρω από τους αγωγούς πετρελαίου και φυσικού αερίου, τους δρόμους διακίνησης εμπορευμάτων κ.ά.».

Προστίθεται ότι «το ΚΚΕ συγκρούεται με τον αστικό εθνικισμό, που εκφράζει τα συμφέροντα και μόνο της αστικής τάξης. Το γεγονός ότι αστικά κόμματα και θύλακες του αστικού κράτους είχαν και έχουν κάθε συμφέρον να καλλιεργούν στους λαούς την εθνικιστική και σοβινιστική αντιπαράθεση και το μίσος, ώστε να διευκολύνονται κάθε φορά οι δικοί τους σχεδιασμοί στο φόντο των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων, ή, σε άλλες περιπτώσεις, καλλιεργούν τον αστικό κοσμοπολιτισμό, δεν πρέπει να αποπροσανατολίσει τους λαούς. Και οι δύο αυτές επιλογές (διαφορετικές όψεις του ίδιου νομίσματος) υπηρετούν τελικά τη διχοτόμηση με συγκαλυμμένη ή ανοικτή μορφή».

Το ΚΚΕ αναφέρει ότι το Κυπριακό από τις αρχές της δεκαετίας του ’50 συνδέθηκε στενά με την εξωτερική πολιτική των ελληνικών κυβερνήσεων και είχε άμεσες ή έμμεσες επιδράσεις στις εσωτερικές εξελίξεις στην Ελλάδα.

Η μοναδική πολιτική δύναμη που καταδίκασε το «σχέδιο Ανάν»

Στην απόφαση, αναφέρεται ότι το ΚΚΕ «ήταν η μοναδική πολιτική δύναμη στην Ελλάδα που καταδίκασε αποφασιστικά και καθαρά το συνομοσπονδιακό, διχοτομικό «σχέδιο Ανάν» και στήριξε το ΟΧΙ του κυπριακού λαού στο σχετικό δημοψήφισμα τον Απρίλη του 2004» και ότι απέτρεψε την έκδοση κοινού ανακοινωθέντος υπέρ του σχεδίου σε σύσκεψη που έγινε υπό τον τότε Έλληνα ΠτΔ.

Το ΚΚΕ προσθέτει πως «παρά τους συμβιβασμούς της ελληνοκυπριακής πλευράς, η Τουρκία και η τουρκοκυπριακή πλευρά ανακυκλώνουν επικίνδυνες θέσεις, που διαιωνίζουν τις συνέπειες της εισβολής - κατοχής και προωθούν τη διχοτόμηση της Κύπρου. Η πολιτική που ακολουθεί η κυπριακή κυβέρνηση κινείται στις ράγες της γραμμής που οδήγησε στο διχοτομικό «σχέδιο Ανάν», που δεν ήταν ούτε δίκαιο, ούτε βιώσιμο και η προώθησή του ενέπλεκε τους λαούς της Ελλάδας και της Τουρκίας σε νέες περιπέτειες.

"Οι προσδοκίες για δίκαιη και βιώσιμη λύση, που καλλιεργούνται από την κυπριακή και την ελληνική κυβέρνηση, δεν πηγάζουν από πραγματικά στοιχεία: Η ίδια η κοινή ανακοίνωση Αναστασιάδη - Ερογλου (Φλεβάρης 2014) και η βασική θέση για τα Δύο Συνιστώντα Κράτη κινούνται στην κατεύθυνση συνομοσπονδιακής, διχοτομικής λύσης» και εκτιμά ως πολύ επικίνδυνες τις εξελίξεις καθώς «οι ανταγωνισμοί οξύνονται και αφορούν στο ποιοι ενεργειακοί σχεδιασμοί θα επικρατήσουν για την εκμετάλλευση και μεταφορά του κυπριακού φυσικού αερίου και άλλων πηγών ενέργειας από τη Νοτιοανατολική Μεσόγειο προς την Ευρώπη.
Η κατάσταση περιπλέκεται από την προσέγγιση Τουρκίας - Ισραήλ, τους σχεδιασμούς της Ελλάδας και της Κύπρου με το Ισραήλ και την Αίγυπτο. Σε όλους αυτούς τους σχεδιασμούς εμπλέκονται οι μονοπωλιακοί όμιλοι: DELEK, EXXON Mobil - QATAR PETROLEUM, ENI - TOTAL, STATOIL και CAIRN - DELEK - AVNER κ.ά.»

Επιπρόσθετος παράγοντας δυσκολιών η ένταξη στην ΕΕ

Στην απόφαση του ΚΚΕ αναφέρεται, επίσης, ότι ευθύνη για τη διατήρηση και όξυνσή του έχουν οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και η ΕΕ, ενώ σημειώνεται ότι η ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ δεν οδήγησε στην εξασφάλιση ενιαίας κρατικής κυπριακής οντότητας προς όφελος συνολικά του λαού της, αλλά εκ των πραγμάτων αποδείχθηκε ότι είναι επιπρόσθετος παράγοντας δυσκολιών.

Ως προς τη Δικοινοτική - Διζωνική Ομοσπονδία, το ΚΚΕ σημειώνει ότι «από τη δεκαετία του '60, μεθοδικά, σχεδιασμένα, η τουρκική αστική τάξη προσπάθησε να δημιουργήσει τετελεσμένα για τη δημιουργία δύο κρατών, αξιοποιώντας τα προβλήματα των συμφωνιών Ζυρίχης - Λονδίνου, τη θέση για ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, τη δράση εθνικιστικών δυνάμεων, και από τις δύο πλευρές, και πολύ περισσότερο το πραξικόπημα που οργανώθηκε στην Κύπρο με ευθύνη της χούντας». Και παρακάτω τονίζει ότι «στην πράξη, αποδεικνύεται πως μια θέση τακτικής, ένας 'έσχατος συμβιβασμός' της ελληνοκυπριακής πλευράς, που οδήγησε στη θέση της Δικοινοτικής - Διζωνικής Ομοσπονδίας, μετατράπηκε στη συνέχεια σε θέση αρχής και θεμέλιο της λύσης για το Κυπριακό».

Υποβάθμιση του διεθνούς χαρακτήρα του Κυπριακού

Επίσης, κάνει λόγο για υποβάθμιση του διεθνούς χαρακτήρα του κυπριακού προβλήματος, «ως προβλήματος εισβολής και κατοχής, της πρόταξης εσωτερικών (διακυβέρνηση κ.ά.) έναντι των διεθνών πτυχών (αποχώρηση κατοχικών στρατευμάτων, δικαιώματα επέμβασης άλλων κρατών, βρετανικές βάσεις κ.ά.)». Και συμπληρώνει ότι «το 'σχέδιο Ανάν' έκανε φανερό ότι το ζήτημα της κρατικής οργάνωσης (δύο κράτη) δεν αποτελεί στενά εσωτερική πτυχή, αλλά διαπλέκεται με ζητήματα που αφορούν στις διεθνείς πλευρές του κυπριακού προβλήματος, με εμπλοκή της ΕΕ και ισχυρών ιμπεριαλιστικών κρατών.

Στη βάση της πείρας που έχει συγκεντρωθεί, οι εξελίξεις στο Κυπριακό επιβάλλεται να αντιμετωπιστούν από τη σκοπιά του ρόλου που μπορεί να εκπληρώνουν η Κύπρος και τα Συνιστώντα Κρατίδια, σε μια περιοχή με έντονους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, εθνοτικές αντιθέσεις κ.ά., στις συνθήκες του ιμπεριαλιστικού πολέμου στη Συρία, στη Λιβύη και το Ιράκ, των σοβαρών προβλημάτων στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, με φόντο την πολιτική της Τουρκίας στη Μέση Ανατολή και τα Βαλκάνια, τη στρατηγική της Ελλάδας για τη γεωπολιτική αναβάθμιση για λογαριασμό των μονοπωλίων, προσθέτει το ΚΚΕ.

Ανησυχητική εξέλιξη η διχοτομική λύση

"Η διχοτομική λύση του Κυπριακού συνιστά διεθνή ανησυχητική εξέλιξη, γιατί, εκτός του ότι δεν εγγυάται βιώσιμη λύση υπέρ του λαού της Κύπρου, στην πράξη μπορεί να συνδεθεί με νέα όξυνση των αντιθέσεων στην Ανατολική Μεσόγειο, με πολύ αρνητικές συνέπειες για τους λαούς στην περιοχή".

Χαρακτηριστικό, επίσης, στοιχείο, τονίζεται, των συνομιλιών Αναστασιάδη - Ακιντζί είναι η πρακτική που δίνει προτεραιότητα στα ζητήματα π.χ. της διακυβέρνησης, της οικονομίας, της ΕΕ κ.ά., υποτιμώντας και αφήνοντας για το τέλος των συνομιλιών ζητήματα που κατέχουν κεντρική θέση στις συνέπειες της τουρκικής εισβολής - κατοχής.

Για παράδειγμα:

  • Η κατοχή εδαφών, πόλεων, χωριών, περιουσιών, σε συνάρτηση και με το πρόβλημα των προσφύγων.
  • Η απομάκρυνση της τουρκικής κατοχικής στρατιωτικής δύναμης από την Κύπρο.
  • Το πρόβλημα των εποίκων που πολιτογραφούνται για να αλλάξει η πληθυσμιακή σύνθεση και να ενισχυθούν τα τετελεσμένα.

Ασφάλεια και εγγυήσεις

Για το θέμα των εγγυήσεων έχει ανοίξει συζήτηση που θέτει το ζήτημα της αντικατάστασης των εγγυητριών δυνάμεων (Τουρκία, Ελλάδα, Μ. Βρετανία) από μηχανισμό της ΕΕ ή του ΝΑΤΟ, ή από αστυνομική, στρατιωτική δύναμη διαφόρων κρατών, ή διατήρηση στρατιωτικών δυνάμεων της Τουρκίας, διαιωνίζοντας το πρόβλημα». Και προστίθεται ότι «η αντίθεση στο καθεστώς των εγγυήσεων πρέπει να συνοδεύεται με τη διεκδίκηση της ακύρωσης αυτών των συνθηκών, πράγμα που δεν έχει γίνει ούτε από την ελληνική κυβέρνηση, ούτε από την κυπριακή πλευρά».

Επιπλέον, το ΚΚΕ θυμίζει ότι είχε εξαρχής ασκήσει κριτική στα «Δύο Συνιστώντα Κράτη» καθώς εκτιμά ότι «συνιστούν συνομοσπονδιακή διχοτομική λύση».

«Εκτός του ομόσπονδου κράτους, κάθε Συνιστών Κράτος (στη βάση του κατάλοιπου των εξουσιών και στην πράξη πέρα από αυτό) θα έχει το δικό του σύνταγμα, το δικό του κρατικό μηχανισμό, βουλή, κυβέρνηση και υπουργικό συμβούλιο, αστυνομία, σημαία και ύμνο, το δικό του κρατικό προϋπολογισμό, τη δική του πολιτική για την Παιδεία, την Υγεία, τις συντάξεις κ.ά. Συνεπώς, ο ισχυρισμός ότι η «Δικοινοτική - Διζωνική Ομοσπονδία» με τα δύο Συνιστώντα Κράτη εξασφαλίζει μια κυριαρχία, μια ιθαγένεια και μια διεθνή προσωπικότητα δεν έχει υπόσταση.

Οι «ασφαλιστικές δικλίδες» δεν λύνουν το πρόβλημα

«Οι "ασφαλιστικές δικλίδες" που προβάλλονται μέσα από τις εξουσίες του ομόσπονδου κράτους, δεν μπορούν αντικειμενικά να λύσουν το πρόβλημα», εκτιμάται και προστίθεται: «Στην πράξη, το Τουρκοκυπριακό Συνιστών Κράτος, συνδεδεμένο με ισχυρούς δεσμούς με το τουρκικό αστικό κράτος, θα εφαρμόζει τη δική του πολιτική και πέρα από αυτά που θα προβλέπουν τα κατάλοιπα εξουσιών που θα του δίνει το Ομοσπονδιακό Σύνταγμα.»

«Το έδαφος", σημειώνεται, "πάνω στο οποίο στηρίζεται η θέση του ΚΚΕ είναι τα ενιαία συμφέροντα του εργαζόμενου λαού όλης της Κύπρου, η αναγκαιότητα συντονισμού της πάλης της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων της Κύπρου, της Τουρκίας και της Ελλάδας, η αντιμετώπιση του καθεστώτος που προκάλεσε η εισβολή - κατοχή από τη σκοπιά της ταξικής πάλης στην προοπτική της απελευθέρωσης από τα δεσμά της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης».

Αποχώρηση των κατοχικών και των ξένων στρατιωτικών δυνάμεων

Η απόφαση καταλήγει ότι οι άξονες που καθορίζουν τη θέση που διατυπώνεται είναι:

«Το κυπριακό πρόβλημα είναι διεθνές πρόβλημα, εισβολής και κατοχής του βορείου τμήματος της Κύπρου από την Τουρκία. Έχει τη σφραγίδα της επέμβασης του ΝΑΤΟ και των γενικότερων ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών στην περιοχή. Ο διεθνής χαρακτήρας προκύπτει και από τις σχετικές αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Τασσόμαστε υπέρ της αποχώρησης των κατοχικών και όλων των άλλων ξένων στρατιωτικών δυνάμεων από την Κύπρο και γενικότερα υποστηρίζουμε την εξάλειψη των συνεπειών της τουρκικής κατοχής, το σταμάτημα του εποικισμού, το δικαίωμα επιστροφής των προσφύγων στις εστίες τους και την αποχώρηση εποίκων, παίρνοντας υπόψη κοινωνικά, ανθρωπιστικά κριτήρια.
Υποστηρίζουμε το κλείσιμο των βρετανικών βάσεων και την κατάργηση του καθεστώτος που απολαμβάνουν τόσα χρόνια".

Αφέντης στην Κύπρο ο λαός της

Το ΚΚΕ τονίζει πως "στόχος πρέπει να είναι μια Κύπρος στην οποία αφέντης θα είναι ο λαός της, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, Αρμένιοι, Λατίνοι και Μαρωνίτες. Μια Κύπρος Ενιαία, Ανεξάρτητη, με Μία και Μόνη Κυριαρχία, μια Ιθαγένεια και Διεθνή Προσωπικότητα, χωρίς ξένες βάσεις και στρατεύματα, χωρίς ξένους εγγυητές και προστάτες". Διευκρινίζει επίσης, ότι Κύπρος Ενιαία σημαίνει:

  • Ενιαία Κρατική Συγκρότηση: Ένα κράτος και όχι δύο κράτη.
  • Δικαίωμα στην ελεύθερη διακίνηση, εγκατάσταση και διαμονή εργατικών - λαϊκών οικογενειών σε όλες τις περιοχές του Νησιού, χωρίς όρους και δεσμεύσεις, ανεξάρτητα από το αν πρόκειται για Τουρκοκύπριους, Ελληνοκύπριους, Αρμένιους, Μαρωνίτες ή Λατίνους.
  • Εξασφάλιση των εργασιακών, ασφαλιστικών, κοινωνικών δικαιωμάτων χωρίς διακρίσεις. Σεβασμός στο δικαίωμα να μιλούν τη γλώσσα τους, να μορφώνονται τα παιδιά τους. Σεβασμός στις θρησκευτικές επιλογές και πολιτιστικές παραδόσεις».